• Szukaj :

Kodeks cywilny:

ART. 37. KC

Art. 37. 1. Zwolnione od należności przywozowych są paliwa, smary i inne materiały eksploatacyjne niezbędne do funkcjonowania środków transportu, innych niż wymienione w art. 112 ust. 1 lit. a Rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, przewożone w tych środkach transportu, wykorzystywane do ich napędu lub działania instalacji, w które są wyposażone.

2. Towary, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wykorzystywane w innych środkach transportu niż ten, w którym zostały przywiezione, ani nie mogą zostać usunięte z tego środka transportu, chyba że jest to konieczne ze względu na jego naprawę, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

3. W przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w ust. 2, powstaje dług celny. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia warunku i według stawek celnych obowiązujących w tym dniu. Jeżeli nie można ustalić daty odstąpienia towaru, art. 214 Wspólnotowego Kodeksu Celnego stosuje się odpowiednio.





  • Sygnatura: DU rok 1964 numer 16 poz. 93
  • Data ogłoszenia: 1964-05-18
  • Data wejścia w życie: 1964-05-18



Aktualności prawnicze

Wójt może odmówić radnym dostępu do informacji na temat indywidualnych podatników

Gminny organ podatkowy może - powołując się na przepisy o tajemnicy skarbowej - odmówić radnym dostępu do danych podatników podatków i opłat lokalnych. Nie ma natomiast przeszkód, aby radni otrzymali informacje zbiorcze i zanonimizowane dotyczące np. zaległości podatkowych czy udzielanych przez wójta ulg, czy umorzeń w podatkach i opłatach lokalnych.

Nowelizacja prawa łowieckiego uwzględnia interesy właścicieli gruntów

Podmiotem właściwym do przyjmowania wniosków o oszacowanie szkód i ustalanie wysokości odszkodowania jest obecnie organ wykonawczy gminy właściwej ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Szacowaniem szkód zajmują się natomiast zespoły składające się z przedstawicieli gminy, przedstawiciela dzierżawcy obwodu oraz właściciela lub posiadacza gruntów rolnych, na których wystąpiła szkoda.

Komitet Standardów Rachunkowości przekazał do publicznej dyskusji projekt Krajowego Standardu Rachunkowości „Koszt wytworzenia jako podstawa wyceny produktów”. Celem tego standardu jest określenie zasad ustalania kosztu wytworzenia jako podstawy wyceny produktów, stosownie do art. 28 ust. 3, 4, 4a oraz art. 34 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 uor. Standard dotyczy jednostek prowadzących działalność, w ramach której powstają zapasy produktów: wyrobów gotowych zdatnych do obrotu (sprzedaży), półproduktów lub będących w toku produkcji.